Peru

Twee weken later en we zitten inderdaad in Peru.
Donderdag 10 juli zijn we aan het eind van de middag in Lima aangekomen.
We hebben het ons niet moeilijk gemaakt en zijn direct naar ons hostel met Nederlandse eigenaar gegaan. Reizen met 3 grote tassen en extra handbagage is geen aanrader in Latijns Amerika. Als gringo trek je bij voorbaat al meer aandacht dan je lief is, laat staan met een (in hun ogen) vermogen aan materiaal.



Herontdekking Huancayo
Na een kort nachtje in verband met de beruchte jetlag zijn we de volgende ochtend vroeg met de bus naar Huancayo vertrokken. Eenmaal in Huancayo aangekomen werden we keurig opgepikt door Trijnie van der Ploeg (zie onze website). Er volgde een leuk weerzien met het hele gezin dat we ruim een jaar geleden voor het eerst hebben ontmoet. We hebben de eerste nacht lekker rustig in hun enorme, bijna Europese huis doorgebracht.
De daarop volgende nachten hebben we geslapen in het centraal gelegen hotel waar we vorig jaar een maand hebben gewoond. Erg handig, want het ligt dicht bij het centrum van Juventud para Christo. We hebben onze eerste dagen in Huancayo vooral gevuld met de kennismaking met dit project, de jongeren die erop afkomen en het team waar we inmiddels deel van uitmaken.
Daarnaast zijn we even op bezoek geweest bij het kinderproject La Florida van Waytakuna (voorheen Wawakuna) waar we vorig jaar een aantal weken hebben gewerkt. Erg leuk om de leidsters en kinderen weer te ontmoeten.
Waytakuna heeft inmiddels een tweede vestiging midden op de grootste markt van Huancayo. Ook hier hebben we even rond mogen kijken. Een aantal van de medewerksters van dit project kenden we nog van vorig jaar, aangezien zij eerst bij La Florida werkten.

La casa roja
Tussen de bezoekjes en kennismakingsactiviteiten door zijn we op zoek gegaan naar een eigen appartement. Met wat hulp van Rik en zijn prachtige Peruaanse busje hebben we een aantal ochtenden de advertenties van een lokale krant nageplozen en wat optionele woonruimtes bekeken. Dit leverde al snel wat op: een ‘eigen’ huisje, op het terrein van een moeder en zoon die hun zaakjes financieel goed voor elkaar lijken te hebben.
Na wat kleine strubbelingen rondom de sleuteloverdracht, zitten we sinds afgelopen zondag in ons schattige, kleine, rode huisje met drie kamers. Het wordt een beetje kamperen want zowel keuken, douche als wc bevinden zich buiten de deur, maar daar houden wij (tot nog toe) wel van. We zullen zien hoe we hier tegenover staan in de regentijd..



Gelukkig is de taxi hier een heel gebruikelijk en betaalbaar vervoersmiddel, want sinds zondag racen we regelmatig met wat meubels op het dak door de stad. Er is –vooral op de markten- vrij veel te vinden om onze inboedel mee op te bouwen, hoewel ze hier wel dol zijn op kleuren en materialen die ons minder aanspreken. Wel een vreemde ervaring om vanuit het niets een huis in te richten, van verhuizen is eigenlijk nauwelijks sprake. We zijn erg dankbaar voor de vele taxichauffeurs hier die niet vreemd opkijken als je aan komt zetten met zes stoelen, een eettafel, boekenkast en bed.

Aan de slag
Wat betreft ons werk hier hebben we onze eerste vergaderingen al weer bijgewoond, ideeën ontwikkeld en contacten gelegd met de jongeren. Deze (vooral eigenlijk best wel schattige) jongens van een jaar of 17 zullen het grootste deel van ons werk uitmaken. We hopen de komende tijd aan de slag te gaan met het creëren van een rustige ‘hang’plek, een soort inloopatelier en de uitvoering van een filmproject over normen en waarden. Dit is althans de theorie, hoe de praktijk eruit zal zien is uiteraard nog niet zo’n uitgemaakte zaak.
Naast onze werkzaamheden bij JpC zullen we ons waarschijnlijk gaan bezighouden met ofwel het coördineren van een Canadees/Peruaans project ter bevordering van de vroegtijdige stimulatie van de algemene ontwikkeling bij jonge kinderen (Jaap) ofwel een gespreksgroep voor vrouwen (Dorien).
Of zoiets..

Ook hebben we onze eerste ‘Noche 2B’ al meegemaakt. Een avond waar jongeren gestimuleerd worden na te denken over bepaalde normen en waarden (jaja) met behulp van onder andere drama, muziek en andere aanwezige talenten. Bij dat laatste moet vooral worden gedacht aan verspaanste engelse uitingen als hip-hop (gipgop).

Volgende keer meer over onze werkzaamheden. Er is zoveel te vertellen dat we haast niet meer toe dreigen te komen aan sappige details..