De bijna 14-jarige Luis* kwam eind november voor het eerst eens een kijkje in het centrum nemen. Zijn oudere broer en zus kwamen hier al een tijdje, maar nu werd hij toch ook nieuwsgierig.
Een jongen met een heftig verleden. Hij mist een sterke vaderfiguur en dit is aan hem te merken. Hij wil er altijd graag ‘bijhoren’, vooral bij de oudere jongens, en doet er alles aan om dit te kunnen bereiken.
Luis was één van de jongste jongens die in het centrum rondhing. Het was lastig voor hem om er tussen te komen. De andere jongens haken namelijk nog wel eens af vanwege zijn wat vroegkinderlijk gedrag. Hij heeft veel behoefte aan lichamelijk contact en er worden nogal eens wat stoeipartijtjes uitgevoerd. Hij zet graag de regels naar zijn hand en trekt zich gemakkelijk en snel terug.
Sinds de verhuizing van het centrum komt Luis praktisch elke dag. Grotendeels vanwege het drumstel dat nu voor ieders gebruik klaarstaat. Hij vindt het heerlijk om daarop zijn kunsten te vertonen en kijkt altijd stiekem even of hij publiek heeft. Een complimentje hier en daar doet hem zichtbaar goed, al lijkt hij het wel lastig te vinden deze te accepteren. Zich binden aan een workshop doet hij liever niet. Hij loopt vaak wat in het centrum rond. Zijn armen langs zijn lijf, zijn hoofd enigszins gebogen en een beetje naar binnen gekeerd.
Sinds een aantal weken trekt het centrum meer en meer jonge tieners van een jaar of 12/13. Luis is opeens niet meer de jongste en geniet volop van zijn nieuwe positie. De nieuwelingen scharen zich al snel rond Luis en hij leert ze met veel plezier wat truckjes op drumstel of gitaar. Zodra de jongste aanwinsten het centrum binnenkomen, vragen ze vol enthousiasme of Luis er is om een spelletje kaart of Monopoly met ze te spelen. Luis leeft helemaal op, je ziet zijn lichaamshouding letterlijk veranderen en hem steviger in zijn schoenen staan. Schouders naar achter en hoofd omhoog.
Voor het team van het centrum blijft het een jongen die veel structuur en duidelijkheid nodig heeft. En als de jongsten er niet zijn, mag hij zelf altijd weer even in het middelpunt van onze aandacht staan. De combinatie van aandacht ontvangen en het nu ook kunnen geven, doet hem merkbaar goed.
*Luis is een gefingeerde naam
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
Wat een prachtig verslag, ik zie hem helemaal voor me. Zoals ik van je gewend ben Dorien! En Jaap, ik ben geen verslagen van jou gewend, dus voel je nu niet aangesproken he ;)
Ik hoorde van de huidige bewoonster dat ik airmail heb ontvangen op mijn nieuwe adres, ik heb zo'n donkerbruin vermoeden..
Hoe gaat het verder bij jullie, kijk uit naar de volgende verhalen!
Alle liefs uit (nu nog) Groningen!
Ik sluit me helemaal bij Maaike aan! Wat ontzettend mooi om te lezen!
Tot zondag op skype! :)
Liefs
daar doen jullie het voor!! Voor jullie ook fijn dat jullie inspanningen ZICHTBAAR resultaat boeken, want onzichtbaar gebeurt er natuurlijk ook nog een hoop!
spannend is dat hè maaike die airmail post ;) ik ken het!
Het duurde even voor wij reageerden, maar opnieuw zjn wij onder de indruk van jullie belevenissen. De manier waarop jullie schrijven is een kunst op zich.Wat bijzonder dat zoveel jongeren zich bij jullie op hun gemak voelen. Dat is vast niet zomaar..., we leven op afstand met jullie mee. Alle goeds vanuit Deventer toegewenst.
Geweldig die airmailpost! Zo'n rood-wit-blauwe envelop is toch spannender dan een email he :)
Bedankt voor de lievelieve kaart Dorien, we houden het zo inderdaad nog wel even vol, maar ik mis je wel hoor!
Deze week nog enorm druk met verhuizen, maar ik mail je wat uitgebreider zodra ik gesetteld ben (met internet!)
Liefs!
Een reactie posten