zondag 19 juli 2009

Pepe

Een aantal maanden geleden kwam de 19-jarige Pepe* het Centrum binnen en legde ons meteen diezelfde dag zijn geschiedenis voor: Achtergelaten door zijn ouders kwam hij terecht in een weeshuis en werd geplaatst in een pleeggezin door wie hij naar eigen zeggen –met uitzondering van zijn pleegvader- niet werd geaccepteerd. Zijn pleegvader overleed echter na een aantal jaren door een verkeersongeval en Pepe ontvluchtte het huis. Hij zwierf een tijd op straat en had -op het moment dat hij het Centrum binnenkwam- nét een kamer gevonden waar hij kon en wilde leven.

Pepe verdween echter al snel weer en een aantal maanden hebben we niets meer van hem vernomen. Tot we verhuisden en Pepe opeens bij het nieuwe pand op de stoep stond. Aangenaam verrast over het feit dat we zijn naam nog kenden, leek hij zich onmiddellijk thuis te voelen in het Centrum en is sindsdien één van de ‘vaste klanten’.

Naarmate we Pepe wat langer kenden bleek het lastig te zijn een éénduidig beeld van zijn verleden en heden te krijgen. Pepe hechtte veel waarde aan zijn privacy en trok zich snel terug. Mede door zijn steeds weer wisselende stemmingen, soms kinderlijk gedrag en vaak impulsieve handelingen was het lastig een vertrouwensband met Pepe op te bouwen. Maar hij leek zijn weg te hebben gevonden en ging zijn eigen gang. Al met al een leuke en behulpzame jongen.

De continuïteit en relatieve rust binnen Centro2B (Pepe is vaak met steeds hetzelfde stripboek in een hoekje van het Centrum te vinden) lijken een positieve invloed op het contact tussen Pepe en de teamleden te hebben. Door hem verantwoordelijkheden binnen het Centrum aan te bieden en zo mogelijk directe positieve resultaten te bieden proberen we als team zijn binding met het Centrum verder te versterken. Van daaruit kan verder worden gewerkt aan het uitbouwen van een vertrouwensrelatie met Pepe waarin hij zichzelf kan zijn en eventuele moeilijkheden kan delen als hij daar behoefte aan heeft.

Pepe blijft regelmatig komen, ondanks zijn wisselende stemmingen. En wij accepteren hem. Mét zijn onrustige, trieste en bokkige buien. Tussen Pepe en de leden van het team vinden herhaaldelijk moment van persoonlijk contact plaats. Indirect en volgend, de enige vorm van persoonlijk contact die Pepe accepteert. Hij geeft aan hoe ver hij wil gaan en wij zullen hem hierin volgen. Want banden opbouwen doe je niet gemakkelijk als je grote verliezen hebt geleden. Bovendien heeft hij in zijn leven waarschijnlijk al genoeg grensoverschrijdend gedrag meegemaakt. Soms doe je minder om meer te kunnen bereiken.

*Pepe is een gefingeerde naam

2 opmerkingen:

Lydia zei

Heej Jaap en Dorien,

Bijzonder verhaal weer.. Ik vind het altijd mooi om te lezen hoe jullie met de jongeren omgaan en wat het met ze doet. Laatst hebben Karel en ik de film bekeken. Ik weet niet meer of we daar al op gereageerd hadden.. In ieder geval heel indrukwekkend om te zien. Mooi gemaakt ook...
Hoe gaat het verder? Leuke dagen gehad met je ouders? Wel heel leuk denk ik he om alles te laten zien enzo..
Nou fijne week..

Liefs Lydia

Unknown zei

Ha Jaap en Dorien,

Soms merk je niet altijd een resultaat als je je inzet voor andere mensen. Maar weet zeker dat God de rest voor jullie doet! Zo ook te merken aan het verhaal van Pepe. Het leek misschien in het begin alsof hij er niks aan had gehad maar hij kwam toch weer terug. Jonathan en ik bidden voor jullie en dat God in de tieners mag werken!

Liefs Jonathan & Willeke