Als een kleine laatste test voor het team en een afscheidstour voor ons, besloten we nog één keer de jungle in te trekken. Pucallpa was ons einddoel, om vervolgens via Tingo Maria en Huánuco af te zakken. Dit zegt jullie waarschijnlijk niets, dus vandaar een korte toelichting:
Pucallpa ligt op zo’n 18 busuren van Huancayo in de zogenaamde ‘lage jungle’.
Om in het hoger gelegen Huánuco te komen, reis je door de wat kleinere junglestad Tingo María dat bekend staat om de narcotráfico. Juist drugs. Verder een prachtige plaats hoor. Huánuco richt zich op een andere doelgroep en claimt vooral het beste klimaat ter wereld te hebben. Wat ons betreft komen ze daar aardig in de buurt.
Op de heenweg ontdekten wij echter al redelijk snel dat het geen aanrader is om ’s nachts langs Tingo María te reizen. De bus denderde over een boomstam die midden op de weg lag. Een vijftal mannen hadden deze neergelegd om ons te laten stoppen. Toen dat plannetje dankzij onze stoere chauffeur in de soep liep, gooiden zij een steen door één van de ramen, of schoten deze stuk. Dit is nooit helemaal duidelijk geworden. Weinig later stapte er een zwaarbewapende ‘beveiliger’ in, die ons wel tegen overvallers zou beschermen. Tegen een kleine vergoeding uiteraard.. Tja.. hij heeft een enorm geweer, dan geef je wel een paar soles.
Verder een rustig weekje gehad. Bij terugkomst in het Centrum, bleek ook daar alles prima te zijn verlopen. Jenny, één van de vaste (peruaanse) vrijwilligsters is inmiddels opgenomen in het kernteam. (waarmee het inmiddels –naast ons- uit twee vrouwen en twee mannen bestaat)
Edwin (vrijwilliger) en Jenny aan de bar
1 opmerking:
Dag Jaap en Dorien,
heel veel sterke met de voorbereidingen voor jullie vertrek en natuurlijk het vertrek zelf.
Tot in Nederland!
Daniel en Leonie
Een reactie posten