In de spotlights

Zo’n tweeënhalve geleden kwamen er drie kerels uit Lima het Centrum binnenwandelen. Dat ze het respect van ‘onze jongens’ hadden, was onmiddellijk merkbaar. Waarom precies, werd duidelijk toen bleek dat de drie van plan waren een breakdance-battle te organiseren waarbij de winnaar van Huancayo niet alleen de eer, maar ook een plaatsje in de finale van Lima zou krijgen.



Een krappe week later was het zover: Zo’n twintig gespannen jongens –waarvan overigens slechts 8 officiële deelnemers- sprongen, draaiden en vlogen door het lokaal. De muziek en breakdance trokken al snel de aandacht van langs slenterend publiek dat binnen de kortste keren ook bijdroeg aan een leuke sfeer.



Wat ons betreft was het de dag van Juan (zie onze 6e nieuwsbrief). Hij was hélemaal in zijn element: toonde lef, liep rond met een big smile en werd schreeuwend toegejuicht en aangemoedigd door de toeschouwers die absoluut te spreken waren over het zelfvertrouwen dat hij aan alle kanten uitstraalde. De jongen die een aantal maanden geleden vaak teruggetrokken in een hoekje gevonden kon worden, nooit vrijuit lachte en zich achter zijn haar en pet verschool..

De drie Limeños van respectievelijk 21, 24 en ‘ergens in de 30’ jaar hebben zich behalve tijdens de ‘eliminatorias’ ook in de voorafgaande week prima vermaakt. Met een krap budget voor slechts drie dagen en een verblijf van ruim 2 weken, waren zij echter genoodzaakt elke dag een aantal uren op straat door te brengen met het zogenaamde ‘hacer semaforos’. Oftewel, het vertonen van kunstjes aan automobilisten die stilstaan voor een stoplicht in de hoop daar wat geld voor terug te krijgen. Een redelijk effectieve manier om je kostje te verdienen die door wel meer jongens van het Centro2B wordt toegepast.



Maar ook zeker een flink aantal uren per dag, waren zij in Centro2B te vinden waar zij de koppen thee en aandacht gretig in zich opzogen. Het blijft toch bijzonder om zo’n ‘stoere breakdance-boy uit Lima’ te horen vertellen over de ervaringen die hij heeft opgedaan in de sandalenfabriek waar hij van zijn tiende tot zijn twintigste 18 uur per dag heeft gewerkt. Een twintiger teruggetrokken op een barkruk te zien zitten met een capuchon diep over zijn hoofd getrokken. Hem langzamerhand contact te zien maken met één van de jongens van het Centrum die een vaak al even deprimerende uitstraling heeft. Ze samen gitaar te zien spelen. Uren lang.
En een dertiger die het respect van alle breakdancers uit Peru verdiend schijnt te hebben, een tekening met kleurpotlood te zien maken van zijn lievelings‘move’ uit de breakdancewereld.
Bij hun afscheid wees hij ons nog even op zijn tekening die vol trots op het prikbord was geprikt: “Niet vergeten hè?!”



Het evenement heeft de jongeren en het team van Centro2B op het idee gebracht om voortaan elke maand één specifiek onderdeel van het Centrum (en daarmee een bepaalde groep jongeren) op de voorgrond te zetten.
Zo zullen eind deze maand alle Centro2B-ogen op Capoeira zijn gericht, hopen we onder andere een aantal keren per jaar een concert te organiseren (waarbij gespeeld en bijvoorbeeld ook ge-dj’d kan worden door de jongens die hier mee bezig zijn) en de Arte-werkstukken wat regelmatiger te exposeren.

Eind juni is de Noche2B (Culturele Avond met eigengemaakte film, live muziek en uitvoeringen van alle workshops van het centrum) weer aan de beurt. Het script voor de film is bijna afgerond en de opnames gaan deze maand van start. We zijn weer erg benieuwd naar het resultaat.



Aan de Nederlandse ondertiteling van de vorige film ‘Entre Amigos’ wordt overigens nog hard gewerkt. Zodra deze klus is geklaard, zal de film op YouTube verschijnen.

PS. In de recent uitgekomen documentaire ‘El Olvido’ (De vergetelheid) van Heddy Honigmann wordt een goed beeld geschetst van de dagelijkse realiteit in Peru, waarin ook het verschijnsel ‘hacer semaforos’ herhaaldelijk naar voren komt. Een echte aanrader, voor wie geïnteresseerd is in het échte Peru.