Semaforear, een bekend verschijnsel uit het dagelijks leven en de documentaires van Latijns-Amerikaanse landen, waarbij met het vertonen van kunstjes voor stilstaande auto’s wat geld wordt verdiend. (zie ook: ‘El Olvido’) Ook een aantal van onze jongeren probeert zo nu en dan op die manier een centje bij te verdienen.
Eén van hen is Carlos*. Carlos is 12 jaar en zit in groep 5 van de basisschool. Hij is een actieve, ondernemende jongen. Vaak vrolijk naar buiten, maar kort van aandacht en erg vluchtig in contact. Vanwege zijn geschiedenis wordt hij helaas door een behoorlijk aantal jongeren gewantrouwd en ook wij hebben hem al eens met een hand in Doriens jaszak betrapt. Hij heeft al regelmatig een schooljaar gemist, heeft geproefd van een leven met wat geld, en durft nu eigenlijk niet meer terug naar school. De oudste zijn is lang niet altijd leuk…
Carlos woont samen met zijn moeder, broertjes en zusjes bij zijn ooms en tantes aan de rand van de stad. Pa werkt in de mijnen en komt eens in de zoveel tijd thuis. Carlos wordt (net als zijn moeder) door zijn ooms mishandeld. Hij is dan ook al regelmatig langere tijd van huis weggelopen. De laatste keer dat dit gebeurde (twee maanden geleden) bleef hij maarliefst een aantal weken weg. Ook in Centro2B liet hij zich deze tijd niet zien. Vriendjes hadden hem zo nu en dan ergens zien spelen of werken, maar dat was dan ook alles. Sobrevivir, overleven deed hij alleen.
Op een vrijdagmiddag –tijdens onze vakantie- dook hij plotseling weer op. Blauw oog en als altijd vluchtig in contact. Hij was de afgelopen weken uitgebuit door een ‘vriendje’ en diens moeder die als prostituee werkzaam is. Carlos moest werken, het geld werd hardhandig afgepakt en zijn (ons onbekende) ‘vriendje’ kon naar school. De moeder van Carlos was intussen al bij ons langs geweest en had aangifte gedaan bij de politie. Als hij gevonden zou worden zou hij daarheen gaan en vervolgens in de jeugdgevangenis worden geplaatst. Gezien de voorzieningen in Peru een wanhoopsdaad van een uitgeputte moeder.
César deed in eerste instantie wat met haar was afgesproken en haalde de politie op (bij slechts telefonisch contact komen ze niet opdagen). Toen hij het lokaal binnenkwam zat Carlos ergens achterin verstopt. Hij was al eerder door de politie meegenomen en had daar geen geweldige ervaringen mee. César bedacht echter op dit moment dat het in dit geval waarschijnlijk belangrijker was om de –voorzichtig opgebouwde- vertrouwensband met Carlos niet te beschadigen en besloot zijn aanpak te wijzigen.
De agenten werd verteld dat Carlos er al weer vandoor was gegaan en César werd vervolgens hartelijk om deze vertoning uitgelachen door De Lange Arm Der Wet. In feite vonden zij het allemaal wel best, zolang ze maar weer naar het bureau zouden worden teruggebracht. Tot zover jeugdzorg Peru, later meer over Carlos.
*Carlos is een gefingeerde naam
donderdag 10 september 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Kan niet wachten op het vervolg..!
Heel bijzonder en eigenlijk schrijnend om te lezen.
Laten wij met zijn allen bidden voor deze jongeren maar ook voor hun familie.
Gods zegen op jullie werk
Groetjes Teunis en Hetty
Een reactie posten