Op pad door het centrum – deel 3

De komende weken nemen we u mee op reis door het centrum. Wat is er zoal te vinden en te doen voor de jongeren? In drie delen lichten we de drie ruimten van het centrum eruit. Vandaag deel 3: het kantoor.

Tussen de huiskamer en het kantoor bevindt zich een klein halletje. Versierd met inspirerende teksten (onder andere door de jongeren zelf geschreven) en deels afgeschermd door een gordijntje. Dit stuk stof vormt de kleedkamer voor onze sporters. Een eventueel tekort aan privacy wordt hier door sommigen van hen simpelweg opgelost door het licht uit te doen. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn...

Ook de wc bevindt zich in de gang en is een hele vooruitgang vergeleken met de sanitaire voorzieningen van het vorige pand. Met enige regelmaat wordt het –net als de andere ruimtes- schoongemaakt door een steeds weer wisselend team van twee jongeren.

In het kantoor mogen doorgaans alleen teamleden komen. Een regel die uit nood is geboren, aangezien wij vaak door jongeren werden gestoord tijdens het werken met privacygevoelige gegevens. Bovendien is het prettig een ruimte te hebben waar ongestoord persoonlijke gesprekken kunnen worden gevoerd.

Alleen de meiden en deelnemers van de Alpha Cursus mogen het kantoor tijdens hun bijeenkomsten ‘van hen’ noemen. Met name voor de meiden is het –vanwege de overvloed aan jongens- belangrijk een eigen plek te hebben waar zij bij kaarslicht echte ‘vrouwenthema’s’ bespreken en hun aantekeningen veilig weten dankzij een mooie schatkist met hangslot.

Het aanwezige gasstel wordt voornamelijk gebruikt voor het koken van water voor de 5 liter thee die dagelijks binnen het Centrum wordt gedronken. De thee zorgt in veel gevallen voor een impliciet ‘verzorgend’ effect richting de jongeren en wordt zeer gewaardeerd. Al mag er volgens de meeste jongeren wel wat meer suiker in dan de 5 kilo die we momenteel per maand verbruiken.

Verder wordt er af en toe gekookt of gebakken. Zowel de Alpha Cursus als de meiden beginnen hun wekelijkse bijeenkomst altijd met een simpele maaltijd. Aan het begin van de Noches2B (onze culturele avond) wordt er standaard door een aantal van de jongeren voor een hamburger voor de ‘helpers’ gezorgd. En één of twee keer per jaar regelen we samen met de jongeren een gezellige maaltijd voor het hele Centrum.

Daarnaast hopen we komend jaar het koken wat uit te breiden. Samen koken en eten geeft gezelligheid en een familiar gevoel. Zo hebben wij al van meerdere alleenstaande jongeren opgepikt dat dit iets is wat ze ‘thuis’ missen. Door de jongeren de gelegenheid te bieden om gebruik te maken van het –tot nu toe overigens nog wat geringe- keukengerei van het Centrum, hopen we hen hierin ook wat ‘huiselijks’ te kunnen bieden.

In het kantoor werken wij aan een grote tafel, bestaande uit twee -door de jongeren met graffiti bespoten- hardboardplaten. Een bewuste keuze om de jongeren zo te laten merken dat hun kunstuitingen door het team zeer worden gewaardeerd. De (oplos)koffie is een Nederlandse invloed, om de tweewekelijkse 4 uur durende vergaderingen door te kunnen komen.

Wij hebben als Nederlanders het geluk met enige regelmaat ondersteunende en stimulerende reacties van medelanders op ons werk te krijgen. Een zeer prettige en soms broodnodige motivatie. César, Amado en Ruth hebben het wat dat betreft helaas minder getroffen. Ons werk is binnen Peru zo goed als onbekend en soms zelf ongeliefd. Onze collega’s hebben echter –net als wij- ook wel eens een steuntje in de rug nodig. Vandaar dit prikbord, dat naast een handige plek voor praktische briefjes en roosters, ook ruimte biedt voor stimulerende, ondersteunende en lieve bedankmailtjes van onze doelgroep.

We doen –meestal- best wel ons best om de boel een beetje op orde te houden. Geen gemakkelijke taak echter, gezien het aantal aanwezige materialen dat aan rotzooi grenst maar absoluut niet weggegooid mag worden.

Gelukkig kwam César vorig jaar met het heldere idee om meteen maar een ‘rommelhok’ af te timmeren waar het zodoende vol ligt met gereedschap, vloeronderdelen, gebroken tl-buizen, stoelen en dozen. Zolang we niet door het deurtje kijken dat steeds weer openvalt omdat het scheef is afgetimmerd, lijkt het net of we onze zaakjes prima voor elkaar hebben.

Rest ons u, namens het team, een goed 2010 te wensen.