2010, Een nieuw jaar met nieuwe uitdagingen en mogelijkheden. We wensen al onze jongens en meiden een fantastisch jaar toe waarin ze zich (verder) mogen ontwikkelen, zich durven laten zien en zo mogen ontdekken dat ze waardevol en geliefd zijn. Een jaar waarin ze met hun hernieuwde zelfvertrouwen kunnen ontdekken dat zij weer anderen tot steun en inspiratie zijn en mogen genieten van deze ervaring.
In de anderhalf jaar tijd die wij hier hebben doorgebracht, hebben we samen met onze collega’s een hoop jongeren voorbij zien komen. En hoewel, of misschien wel juíst, omdat 18 maanden een magere ervaring is in jongerenwerkland zijn we blij verrast over de resultaten die het project Centro2B tot nu toe heeft kunnen boeken.
Hoe dat komt? Omdat íedere jongere telt! Elke kleine eerste glimlach of miniscule verwijzing naar positieve ontwikkeling zien wij als een succeservaring. Vandaar dat wij zo blij zijn met bijvoorbeeld:
-De zeer introverte jongen die na maanden besluit om de enige foto van zijn kindertijd te laten zien en voor het eerst van zijn leven aan iemand te vertellen over deze voor hem erg moeilijke tijd.
-Dezelfde jongen die –ondanks zijn extreem teruggetrokken houding- inmiddels fantastische gitaarlessen geeft, goed Engels blijkt te spreken en daarmee Spaanse les aan Nederlandse vrijwilligers gaat bieden.
-Het meisje dat ons –na al een aantal maanden niet meer in het Centrum te zijn geweest- uitnodigt voor haar diploma-uitreiking.
-De stoere, trotse jongen die voor het eerst met een ontroerende glimlach een foto van zijn ouders laat zien. Familie die hij zelf al een jaar niet meer gezien heeft, om de geweldspiraal waar hij in zijn geboorteplaats in gevangen raakte, te ontvluchten.
-De grote, opgewekte, 23-jarige kerel die een tekening maakt en terwijl hij deze laat zien, voor het eerst over zijn geschiedenis vertelt en duidelijk opgelucht benoemt dat hij al jaren met zichzelf in de knoop zit.
-De wisselvallige 18-jarige die een aantal maanden geleden suïciaal het Centrum binnenkwam, inmiddels stukken beter in z’n vel zit en via kleine signalen en grapjes laat merken dat hij je echt vertrouwd.
-Juan, die als prachtige afsluiting van een lange ontwikkeling heuvelopwaarts, besluit zijn tatoeage –die hij op zijn 13e onder druk van ‘vrienden’ heeft laten zetten- te laten verwijderen.
En ál die andere kleine of grote ontwikkelingen die dit werk de moeite waard maken. Hopelijk zullen er dit jaar weer vele verhalen volgen.
PS. De foto's bij deze post zijn genomen op het Kerst/Eindejaarsfeest 2009 van Centro2B
Geen opmerkingen:
Een reactie posten