Februari

In Peru
Het is regentijd. Dit betekent dat je prachtige, warme dagen kan hebben, met veel zon, die erg sterk is. Het is namelijk zomer, tropische breedtegraad en 3200 meter hoogte. Vaak regent het ’s middags. Sommige dagen worden gedomineerd door regen.
We lazen dat de regentijd hier ook het Nederlandse nieuws bereikte. Naast enkele weggespoelde dorpen waren namelijk ook een paar honderd toeristen vast komen te zitten door een buiten zijn oevers getreden rivier.

Regen zorgt voor mooie luchten boven Huancayo

Peru zelf is overigens dit nieuws alweer bijna vergeten. Wat Nederland (Oorlogswinter) niet lukte lukte Peru met La Teta Asustada (Milk of Sorrow) wel. Een officiele oscarnominatie binnenslepen. Wel positief voor een land dat vaak niet weet of het zijn eigen tradities moet koesteren of amerikaanse toestanden moet omarmen. De film is een heel goede weergave van het Peru in de 21e eeuw. Én laat zien dat modern en klassiek goed te combineren zijn. We hebben de film donderdag met wat jongeren gekeken. Ondanks dat hij door Nederlandse critici als vrij zwaar en traag gezien werd konden veel Peruanen de film duidelijk wel waarderen.

Carnaval

Ze kunnen het ook buiten Oeteldonk en Rio de Janeiro. Carnaval vieren. Hier in Peru betekent dat dat je gedurende de hele maand februari elk moment nat gegooid kunt worden. De scholen zijn nu vrij dus veel kinderen waren druk in de weer met ballonnetjes, emmers en andere waterwapens. Dit wordt hier overigens volledig geaccepteerd. Er worden vrij weinig kinderen in elkaar geslagen door boze autobezitters hierzo. Ook toen een keer water was omgeruild voor een steen, vlak naast ons en een vrouw met kind knapte het raampje van het busje uiteen, reageerde iedereen (inclusief chauffeur) gelaten. Ach ja, kan gebeuren, zo is het leven.

Een deel van de groep voor het vertrek

Het carnaval wordt hier in Huancayo afgesloten met het Ño Carnavalon. Een optocht door de stad waarbij iedereen elkaar bekogeld met: water, verf, schoensmeer, talk en dergelijken. Als het maar nat en/of vies is. Wij hebben meegedaan met een aantal jongeren en wat mensen van T’ikani. Heel leuk om eens mee te maken. Iedereen deed mee. Patrouillerende politie niet uitgezonderd. Alles mag eventjes. Was wel heel leuk om eens mee te maken. Nog een keer goed nat worden, nu moet men namelijk weer bijna een jaar wachten tot weer zo’n uitspatting.

In het centrum

Enkele weken geleden kwam een jongerentoneelgroep vragen of er bij ons (in Centro2B) misschien jongeren waren die mee wilden spelen in een musical. Dit wilde een heel aantal wel. De groep zelf had nog oefenruimte nodig. Zodoende wordt er nu in het centrum 4 dagen per week een uur druk geoefend. Heel erg leuk om te zien. Jongeren hebben weer eens een totaal andere uitdaging en vinden het erg leuk. Het brengt ook jongeren die elkaar normaal niet zoveel zeggen bij elkaar.

Wel zorgt het in deze al zo drukke vakantietijd (anderhalf keer zoveel bezoekers per dag) voor nog meer activiteit in het centrum.
Wat dat laatste betreft is het voor onszelf wel prettig dat we nu de zaterdagen gesloten zijn. Een beetje rust kunnen we namelijk wel gebruiken. Wat dat betreft gaat het de laatste tijd met ons eigenlijk prima. We hebben een goed werkritme te pakken (wat in de eerste maanden weleens lastig was) en kunnen zo ook goed op adem en energie komen tussen het werk door. De terugkeer naar Nederland nadert, maar dat we er nu met de week meer zin in krijgen. Nog niet, nee.

Ons zaterdagse etentje met de Europese vrijwilligers van T'ikani