April

Het wordt inderdaad hoog tijd voor een nieuwe post. De tijd vliegt. Zeker nu we met ons hoofd bij zowel Peru als Nederland zitten. De foto’s zijn van het laatste uitje met het centrum.

-laatste bushalte-

In Peru zijn we bezig met het neerzetten van het centrum in de maatschappij. We bezoeken kerken en overheden om het centrum en relationeel jongerenwerk in het algemeen te promoten. De kerken reageren positiever dan verwacht. We hebben al twee vrijwilligers rondlopen die wekelijks vooruit gaan in hun contact met de jongeren.

Daarnaast zijn we bezig met bezoekjes aan lokale overheden, praten met burgemeesters en verantwoordelijken voor ‘jeugdbeleid’. Jeugdbeleid hier is het geven van workshops in de vakanties. Daar komen ongeveer 20 jongeren op af en men weet ze eigenlijk niet aan te trekken als er geen specifieke activiteiten zijn. Verder contact is er niet. Wij kunnen ze vertellen dat met onze aanpak jongeren ook komen als er geen specifieke activiteiten zijn. Eén gemeente heeft al verteld dat we eventueel wel een lokaaltje mogen gebruiken. Manschappen en materialen zijn er uiteraard niet. We zullen eens kijken wat we daarmee kunnen.

-Rugby-

Met het oog op onze terugkeer naar Nederland gedragen we ons zo nu en dan een beetje meer als toeristen in Peru. Vooral rond Pasen is dat erg interessant. Peru, en vooral de Andes, is natuurlijk erg katholiek. Mooie processies gezien waarvan we er eentje met jullie zullen delen. Paasochtend in Huancayo, 4.00 am (nacht dus):



Wat betreft ons persoonlijk leven zijn we ons uiteraard meer aan het oriënteren op Nederland. We willen in Groningen gaan wonen, maar waar precies? We houden vacatures bij, maar waar moet je op reageren? Wat willen we eigenlijk precies? De afgelopen twee jaar hebben natuurlijk wel een stempel op ons gedrukt. Dit neem je hoe dan ook mee terug en in je werk. Wil je weer terug naar oude routine (zelfde soort baan) of lijkt het dan net alsof je maar twee weken weggeweest bent? Allemaal vragen waar we momenteel mee spelen.

-Op de berg-

Verder nog een heuglijk nieuwtje. Vanochtend is de dochter van Steven en Miriam (zie nieuwsbrief) geboren. Om kwart voor 7 werden we gebeld door een dolblije Steven die net een half uurtje vader was. We zijn heel benieuwd hoe het zal gaan, maar hebben een stuk meer vertrouwen dan een half jaar geleden.